Ένα έντονο πολιτικό μήνυμα πέρασαν οι Ισλανδοί συμμετέχοντες στη Eurovision, 
Πρωτοβουλία με τεράστιους συμβολισμούς, που όμως δεν άρεσε καθόλου στο κοινό, που γιουχάϊσε έντονα τους Ισλανδούς. Οι παρουσιαστές της Eurovision δεν σχολίασαν τίποτα και συνέχισαν κανονικά τη ροή της μετάδοσης.
Λίγο αργότερα, οι ίδιοι οι καλλιτέχνες τράβηξαν σε βίντεο τους άντρες της ασφάλειας που τους προσέγγισαν για να τους… παραδώσουν τα κασκόλ! Σε τουίτ του ο Ισλανδός καλλιτέχνης Stefan Agustsson δημοσιεύει το βίντεο σχολιάζοντας καυστικά:
«Δώσε μου την παλαιστινιακή σημαία, ώστε να… προσποιηθούμε πως δεν υπάρχουν»..
Παλαιστινιακή σημαία και από τη… Μαντόνα
Η Μαντόνα εμφανίστηκε στη σκηνή της Eurovision 2019 και τραγούδησε αρχικά
Στις πλάτες δύο χορευτών της, που ήταν αγκαλιασμένοι, υπήρχαν οι σημαίες του Ισραήλ και της Παλαιστίνης.
Το σχετικό στιγμιότυπο από την εμφάνιση των χορευτών της Μαντόνα:
To «εμπάργκο» του Roger Waters και η απάντηση της Κατερίνας Ντούσκα
Η απάντηση της Κατερίνα Ντούσκα στον Roger Waters, όπως δημοσιεύτηκε στα social media:
Αγαπητέ Κύριε Waters,
πριν μερικές ημέρες κυκλοφόρησε ένα ψευδές άρθρο από διάφορα μέσα. Οι συντάκτες αυτών των μέσων δυστυχώς απομόνωσαν τα λεγόμενά μου από μια παλιά συνέντευξη και την παρουσίασαν σαν να ήταν απάντησή μου προς εσάς. Είστε ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς μου ήρωες και σας ευχαριστώ πολύ για το μήνυμά σας και τον χρόνο που διαθέσατε. Τρέφω απεριόριστο σεβασμό στο καλλιτεχνικό σας έργο και στέκομαι δίπλα σας στον διαρκή σας αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο αγώνας αυτός, δυστυχώς, είναι πάντα επίκαιρος, όχι μόνο στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη αλλά και σε πολλές άλλες χώρες του πλανήτη στις οποίες πραγματοποιούμε συναυλίες.
Πιστεύω ότι ο λόγος που πηγαίνουμε να παίξουμε, είναι γιατί ανεξάρτητα από τις εκάστοτε κυβερνήσεις ή τα καθεστώτα, εμείς ως καλλιτέχνες, απευθυνόμαστε και μοιραζόμαστε τη μουσική με τον κόσμο. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, μόνο θετικό αντίκτυπο μπορεί να έχει. Την διοργάνωση στην οποία φέτος συμμετέχω την παρακολουθούν εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι από όλο τον κόσμο, δεν ανήκει σε κανένα κράτος. Πάντα πίστευα πως η δύναμη της τέχνης είναι τεράστια, πως μπορεί ν’ αποτελέσει στάση και ισχυρό ερέθισμα. Κατ’ επέκταση, δε θεωρώ πως ο αποκλεισμός της θα είχε δημιουργικό αποτέλεσμα.
Είναι μια συζήτηση μεταξύ καλλιτεχνών που παρακολουθώ εδώ και καιρό και τάσσομαι υπέρ μιας τοποθέτησης την οποία έχουν εκφράσει και άλλα μουσικά μου ινδάλματα όπως ο Thom Yorke και ο Nick Cave, μεταξύ άλλων. Στο βίντεο αναφέρετε ότι μπορεί να έχετε λάθος. Μπορεί να έχετε ή μπορεί να έχουμε εμείς που συμμετέχουμε. Θέλω να πιστεύω όμως, ότι ο καθένας μας, με τον τρόπο που θεωρεί ο καθένας σωστό, λειτουργεί πάντα με γνώμονα τον σεβασμό στον άνθρωπο και την ειρήνη των λαών».