Στη αυξανόμενη αυταρχικότητα του καθεστώτος Ερντογάν με χιλιάδες
Αρχικά, στην παρέμβαση του ο ευρωβουλευτής, ανέδειξε την προσφορά του θεσμού ως προασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών κανόνων δικαίου σε χώρες στην Ευρώπη, ωστόσο υπέδειξε ότι οι προσδοκίες είναι όπως ο θεσμός λειτουργεί χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες. Συνεχίζοντας, έθεσε τρία διαφορετικά ζητήματα ζητώντας από τον εκπρόσωπο του Συμβουλίου της Ευρώπης σαφή τοποθέτηση:
α) το θέμα των πολιτικών κρατουμένων στις τουρκικές φυλακές, εκ των οποίων πάνω από 100 βρίσκονται σε απεργία πείνας (ορισμένοι από τις 15 Φεβρουαρίου), με αποτέλεσμα ανεπανόρθωτες ζημιές στην υγεία τους
β) κατά πόσον αυτοί οι φυλακισμένοι μπορούν να προσδοκούν σε δίκαιη δίκη σε ένα απολυταρχικό καθεστώς, όπου η δικαστική εξουσία δεν είναι ανεξάρτητη
γ) εάν το Συμβούλιο της Ευρώπης, ενεργούσε εκ των προτέρων απαιτώντας την πλήρη εφαρμογή των αποφάσεων του ΕΔΑΔ από την Τουρκία στην Κύπρο, δεν θα φτάναμε στο σημερινό σημείο στην Τουρκία.
Στις απαντήσεις του ο Γενικός Γραμματέας εξέφρασε την άποψη ότι οι πολίτες, και στη συγκεκριμένη περίπτωση οι Τούρκοι πολίτες, οφείλουν να εξαντλήσουν όλα τα ένδικα μέσα προτού τεθεί ενώπιον του ΕΔΑΔ η προσφυγή τους. Επίσης, παραδέχτηκε ότι θα μπορούσε το Συμβούλιο της Ευρώπης να ενεργούσε αποτρεπτικά ώστε να μην έφτανε στο σημερινό σημείο η κατάσταση στην Τουρκία. Σε σχέση με την Κύπρο δήλωσε ότι έγιναν πολλές προσπάθειες προς την κατεύθυνση εφαρμογής των αποφάσεων του ΕΔΑΔ.