Μέχρι που θα φτάσει ο Ερντογάν;  

Του Κώστα Μαυρίδη*

Η Ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά δεν είναι ίδια, με αποτέλεσμα οι  άνθρωποι να υποπίπτουμε σε παρόμοια σφάλματα. Εξού, η διορατικότητα έχει αξία εκ των προτέρων. Εκ των υστέρων, δεν έχει νόημα. Τα τελευταία χρόνια, η επεκτατική Τουρκία επιτίθεται με πρόσφατο την εισβολή στο Αφρίν (Συρίας) με παρόμοια χαρακτηριστικά όπως στην Κύπρο το 1974, από την προπαγάνδα περί «ειρηνευτικής επιχείρησης» μέχρι την καταστροφή αρχαίων μνημείων πολιτισμού. Η συμπεριφορά του Ερντογάν είναι πρόβλημα που αφορά την διαχρονική μάχη της πολιτισμένης ανθρωπότητας ενάντια στη βαρβαρότητα και δεν αφορά μόνο την Κύπρο.
Τέτοιες μέρες πριν 80 χρόνια (1938) ο ευρωπαϊκός τύπος έγραφε: «Τα τελευταία γεγονότα της Γερμανίας [ανάληψη από τον Χίτλερ όλης της στρατηγικής ηγεσίας] αποτελούν το κύριον θέμα των σχολίων  του παγκόσμιου τύπου. Η γενική εντύπωσις είναι ότι αι υπό του καγκελλαρίου Χίτλερ … ευρύταται μεταβολαί τόσον εις τον στρατόν όσον και εις την διπλωματίαν δεν είναι άσχεται προς τον νέον προσανατολισμόν, τον οποίον το Τρίτον Ράιχ (ο ναζισμός) πρόκειται να ακολουθήσει εις την εξωτερικήν και εσωτερικήν πολιτικήν του… Οι εν Βερολίνω Γερμανίας ανταποκριταί επιμένουν ότι η κρίσις οφείλεται εις την από καιρού σοβούσαν διαφωνίαν των στρατιωτικών κύκλων προς τα αδιάλλακτα μέλη του (ναζιστικού) κόμματος… Ο γερμανικός όμως τύπος τονίζει ότι αι εκδηλούμεναι ανησυχίαι είναι υπερβολικαί και ότι η υγιής κοινή γνώμη της Ευρώπης θα αντιληφθεί ταχέως την πραγματικήν έννοιαν της μεταβολής η οποία αποτελεί μίαν ακόμη συμβολήν εις την παγίωσην της ειρήνης».
Τότε ορισμένοι προειδοποιούσαν διορατικά, ενώ άλλοι καθησύχαζαν ότι «ο νέος προσανατολισμός του Χίτλερ αποτελεί μίαν ακόμη συμβολήν εις την παγίωσην της ειρήνης»! Ο παραλληλισμός ανάμεσα σε Χίτλερ και Ερντογάν είναι ολοφάνερος. Εύκολα επίσης εντοπίζονται σήμερα οι πολιτικοί απόγονοι από τους … «ειρηνιστές» της συνεργασίας με τον Χίτλερ. Παρεμπιπτόντως, ο Πάπας εγκωμίαζε τον Χίτλερ το 1938, όπως ο σημερινός  παρασημοφορεί τον Ερντογάν!
Στην εποχή μας, το Αφρίν υπήρξε ασφαλές καταφύγιο για δεκάδες χιλιάδες κατατρεγμένους από τις ανελέητες συρράξεις στην περιοχή όπου  επικρατούν  κυρίως Κούρδοι, Άραβες, Ασσύριοι, Αρμένιοι κ.ά. Όλοι τους,  άντρες, γυναίκες και  γέροντες με ελαφρύ οπλισμό αμύνονται ενάντια στον υπέρτερο τουρκικό στρατό που διαθέτει αεροπορία, πυροβολικό, βαρέα άρματα, τον δεύτερο μεγαλύτερο σε μέγεθος στρατό του ΝΑΤΟ κ.ά. Αξιοσημείωτη όμως η ηθική υπεροχή των Κούρδων με δεκάδες εθελοντές πολεμιστές από την υφήλιο, ενώ σύμμαχοι της Τουρκίας είναι τα παρακλάδια του Ισλαμικού Κράτους, ανάμεσα τους ο αρχιφονιάς τσετσένος ισλαμιστής Şişani με την ομάδα του, όπως διαφημίζει η Ερντογανική εφημερίδα Akit. Ο Şişani βρίσκεται στον κατάλογο των τρομοκρατών των ΗΠΑ, Ρωσίας και ΟΗΕ, επικηρυγμένος με διεθνές ένταλμα σύλληψης από το 2014.
Οι εκλογές τέλειωσαν. Για να προσδοκούμε πράξεις -πέραν από λόγια-, χρειάζεται ευθυγράμμιση και συναντίληψη μεταξύ μας με επιμονή. Ως Κύπρος πρέπει να πρωτοστατούμε με άλλα Κράτη-Μέλη της ΕΕ για επιβολή οικονομικών κυρώσεων στην Τουρκία, όπως σε άλλες περιπτώσεις. Επιπλέον, με προώθηση απαγόρευσης πτήσεων πάνω από το Αφρίν, οι Κούρδοι διαβεβαιώνουν ότι μπορούν να  σταματήσουν τον τουρκικό στρατό μόνοι τους όπως στο Κομπάνι. Η κωλυσιεργία της ΕΕ δεν αποτελεί άλλοθι για τον Ελληνισμό.

*0 Κώστας Μαυρίδης ειναι Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D) – costas.mavrides@europarl.europa.eu