Απαισιόδοξο χαρακτήρισε το σκηνικό λίγο πριν την πενταμερή διάσκεψη για 
το Κυπριακό στη Γενεύη, ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Αντρος Κυπριανού, καλώντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να αποδεχθεί έμπρακτα το κεκτημένο των συνομιλιών και να καταθέσει προτάσεις στο θέμα των υδρογονανθράκων, που θα εξασφαλίζουν την ε/κ πλευρά και θα καθησυχάζουν τις ανησυχίες των Τ/κ και της Τουρκίας.
Σε δημοσιογραφική διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αμμοχώστου στη Δερύνεια, ο Αντρος Κυπριανού είπε πως «λίγες μέρες πριν την πενταμερή διάσκεψη το σκηνικό είναι απαισιόδοξο και η συμφωνημένη βάση λύσης αμφισβητείται όσο ποτέ άλλοτε. Η επιμονή της Τουρκίας και του Ερσίν Τατάρ για λύση δύο κρατών εγείρει σοβαρότατα εμπόδια στις προσπάθειες για απελευθέρωση και επανένωση».
Ολόκληρη η ομιλία του:
“Κάθε φορά που στέκομαι εδώ, θυμάμαι την ιστορία του μάστρε Χρίστου.
Στα τελευταία του, χαμένος μέσα στην άνοια, έβλεπε τα επεισόδια της ζωής του ξανά από την αρχή. Ένα πρωί, σηκώθηκε, πλύθηκε, έβαλε τα καλά του και φόρτωσε μέσα στο αυτοκίνητο βαλίτσες με τα υπάρχοντα του. Όταν τον είδαν τα παιδιά του πανικόβλητα τον ρώτησαν πού πάει. «Πάω στο χωρκό, είπαν μας να πάμεν έσσο μας, να συνάξουμε τα πορτοκάλια τζιαι τις ελιές». Τα παιδιά του προσπάθησαν με τρόπο να του εξηγήσουν. Να του πουν ότι δεν μπορεί να πάει. Ότι δεν ήρθε ακόμα η ώρα να πάει πίσω. Για μέρες ολόκληρες ο μάστρε Χρίστος έκανε το ίδιο πράμα, επέμενε ότι είχε έρθει η ώρα να πάει έσσο, στο χωρκό του.
Κλείνουν σχεδόν πενήντα χρόνια. Τότε ήταν λεβέντες στα καλύτερα τους χρόνια. Σήμερα, όσοι ζουν ακόμα, σκυφτοί μες τους συνοικισμούς περιμένουν. Περιμένουν να τους πουν ότι ήρθε η ώρα.
Χρωστούμε σε αυτούς τους ανθρώπους την Κύπρο που αγάπησαν. Χρωστούμε στις επόμενες γενιές την Κύπρο που ονειρεύονται.
Το χρέος μας θα το ξεπληρώσουμε μόνο αν η Κύπρος απελευθερωθεί∙ μόνο αν επανενωθεί.
Λίγες μέρες πριν την πενταμερή διάσκεψη το σκηνικό είναι απαισιόδοξο. Η συμφωνημένη βάση λύσης αμφισβητείται όσο ποτέ άλλοτε.
Η επιμονή της Τουρκίας και του κ. Τατάρ για λύση δύο κρατών εγείρει σοβαρότατα εμπόδια στις προσπάθειες για απελευθέρωση και επανένωση. Η κατοχική δύναμη γίνεται όλο και πιο προκλητική. Ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει βούληση από πλευράς της ελληνοκυπριακής πλευράς να επιστρέψει στο τραπέζι μετά το Κραν Μοντανά. Ότι ο κ. Αναστασιάδης δεν δέχεται την πολιτική ισότητα. Ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά, με βάση διάφορες δηλώσεις του κ. Αναστασιάδη, δεν θέλει να μοιραστεί τον φυσικό πλούτο με τους Τουρκοκύπριους. Η τουρκική πλευρά επιστρατεύει όλα αυτά ως πρόσχημα για να γίνεται ολοένα και πιο επιθετική προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στην ΑΟΖ μας και επιχειρώντας να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα στο Βαρώσι.
Μέσα σε αυτές τις άκρως αντίξοες συνθήκες το ΑΚΕΛ παραμένει αταλάντευτο στις διαχρονικές του θέσεις για λύση δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, όπως αυτή καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ουδέποτε θα συναινέσει σε αλλαγή αυτής της βάσης που στηρίζεται στις συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου, στο διεθνές δίκαιο και στις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βάση που διασφαλίζει ένα ενωμένο Κράτος, συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, μία και μόνη κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια καθώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες όλων των Κυπρίων. Εργαζόμαστε για λύση που θα μας απαλλάσσει από την κατοχή και τις εγγυήσεις.
Από την επομένη του ναυαγίου του Κραν Μοντανά προειδοποιούσαμε για τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα παρατεταμένο αδιέξοδο, συνδυασμένο μάλιστα με την αποενοχοποίηση της Τουρκίας και επίρριψη ευθυνών στους δύο ηγέτες εδώ στην Κύπρο. Αποτέλεσμα που διευκόλυναν δυστυχώς οι παλινδρομήσεις και οι λανθασμένοι χειρισμοί του κ. Αναστασιάδη που ξεκίνησαν από το Μοντ Πελεράν και κορυφώθηκαν κατά τη Διάσκεψη του Κραν Μοντανά. Δυστυχώς, ούτε στη συνέχεια υπήρξε ουσιαστική ανταπόκριση στις επανειλημμένες εκκλήσεις του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για δέσμευση συνέχισης των συνομιλιών από εκεί που είχαν μείνει το καλοκαίρι του 2017 με στόχο τη μετατροπή του πλαισίου Γκουτέρες σε στρατηγική συναντίληψη. Κάτι που θα έβαζε οριστικά τις διαπραγματεύσεις στις ράγες της λύσης.
Ο κ. Αναστασιάδης οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι δεν αρκεί πλέον να ισχυρίζεται ότι θέλει να συνεχίσει τις συνομιλίες από εκεί που μείναμε στο Κραν Μοντανά. Δυστυχώς τα δεδομένα έχουν γίνει πολύ χειρότερα για εμάς. Έχουν παρέλθει από τότε σχεδόν τέσσερα χρόνια, με συνεχή επιδείνωση της κατάστασης. Αυτό δεν το λέμε για να προβούμε σε περαιτέρω υποχωρήσεις, όπως κάποιοι υπαινίσσονται. Αντιθέτως επιμένουμε στις βασικές αρχές λύσης. Για να τις πετύχουμε χρειάζεται να είμαστε ευέλικτοι στην τακτική υποχρεώνοντας την Τουρκία να επιστρέψει στη συμφωνημένη βάση λύσης.
Ήδη από τον περασμένο Δεκέμβριο ως ΑΚΕΛ αναλάβαμε πρωτοβουλία και ετοιμάσαμε συγκεκριμένο πλαίσιο εισηγήσεων προς τον Πρόεδρο Αναστασιάδη το οποίο αν λαμβανόταν υπόψη θα μπορούσε να διευκολύνει την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και να δώσει προοπτική για λύση στη σωστή βάση.
Είχαμε τονίσει στον Πρόεδρο ότι προκειμένου να πείσουμε για τις προθέσεις μας θα έπρεπε οι φραστικές διακηρύξεις να συνοδεύονται με πρακτικά βήματα, κυρίως αναφορικά με την πολιτική ισότητα, τα οποία και υποδείξαμε. Ταυτόχρονα, η πρόταση παρείχε κίνητρα και προς την Τουρκία και την τουρκοκυπριακή κοινότητα, χωρίς ποτέ να ξεπερνούμε τις κόκκινες γραμμές μας, ούτως ώστε να συνεργαστούν και να επιστρέψουν στο σημείο που είχαμε μείνει στο Κραν Μοντανά.
Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε κατά πόσον η Τουρκία θα αποδεχόταν αυτές τις προτάσεις, αλλά αν δεν το έπραττε σίγουρα δεν θα έμενε στο απυρόβλητο όπως περίπου συμβαίνει τώρα.
Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την εν λόγω πρόταση μας και το ότι προχώρησε με εισηγήσεις για μεγαλεπήβολα ΜΟΕ που δοκιμάστηκαν στο παρελθόν και απέτυχαν παταγωδώς, επιτείνει τον προβληματισμό μας αναφορικά με τους χειρισμούς που γίνονται.
Έχει αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ανοίγοντας ξανά συγκλίσεις, στην πραγματικότητα ανοίγουμε τον ασκό του Αιόλου.
Σε αντίθεση με τους πειραματισμούς στους οποίους συνεχίζει να επιδίδεται, ο κ. Αναστασιάδης θα έπρεπε να αξιοποιήσει ως ασπίδα μας τις συγκλίσεις και να θέσει με αυτό τον τρόπο την Τουρκία, τον κ. Τατάρ και τους όποιους καλοθελητές ενώπιον των ευθυνών τους.
Αν ο Πρόεδρος πάει στην άτυπη πενταμερή εμμένοντας στις σημερινές του τοποθετήσεις που δημιουργούν την ισχυρή εντύπωση ότι απορρίπτουν την πολιτική ισότητα, τότε θα οδηγηθούμε σε νέο ναυάγιο με συνυπευθυνότητα του ιδίου.
Αυτό που εμείς ελπίζουμε και τον καλούμε να πράξει είναι να λάβει σοβαρά υπόψη την πρόταση του ΑΚΕΛ, να αποδεχτεί έμπρακτα το κεκτημένο των συνομιλιών και να επιδείξει ετοιμότητα για την υποβολή γεφυρωτικών προτάσεων μόνο στα εκκρεμούντα ζητήματα του Πλαισίου Γκουτέρες. Να καταθέσει προτάσεις στο θέμα των Υδρογονανθράκων που από τη μια θα μας εξασφαλίζουν ως ελληνοκυπριακή πλευρά και από την άλλη να καθησυχάζουν τις ανησυχίες των Τουρκοκυπρίων και της Τουρκίας. Αν αυτό πράξει, τότε είτε θα ανοίξει ο δρόμος για την προοπτική της λύσης είτε αποκλειστικός υπεύθυνος για ένα νέο ναυάγιο θα είναι η τουρκική πλευρά.
Μέχρι στιγμής ο κ. Αναστασιάδης δεν έχει ξεκαθαρίσει τι θέλει, ούτε τι πρόκειται να πράξει στη Γενεύη. Αυτό μας ανησυχεί, γιατί ουσιαστικά έχει καλέσει τα κόμματα να τον συνοδεύσουν χωρίς να τα ενημερώσει για τους χειρισμούς που προτίθεται να κάνει. Αυτό από μόνο του συνιστά σοβαρό πρόβλημα. Μας ζητά να τον συνοδεύσουμε για να στηρίξουμε την προσπάθεια, δίχως να ξέρουμε πού στρέφεται αυτή η προσπάθεια.
Συζητήθηκε και γράφτηκε από διάφορους, άλλους καλόπιστα, άλλους κακόπιστα, τι πάει να κάνει το ΑΚΕΛ στη Γενεύη; Κάποιοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι το ΑΚΕΛ θα ξεγελαστεί και θα δώσει άλλοθι σε λανθασμένους χειρισμούς του κ. Αναστασιάδη.
Η απόφαση του ΑΚΕΛ να συνοδεύσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στη Γενεύη είναι συνειδητή. Γνωρίζουμε πολύ καλά, θυμόμαστε πολύ καλά, είμαστε οι πρώτοι που αποκάλυψαν τις κατά καιρούς αντιφάσεις και παλινδρομήσεις του κ. Αναστασιάδη και του ΔΗΣΥ. Το πόσο αβίαστα μεταμορφώνονται προεκλογικά, το πόσο ανέξοδα σκορπούν λόγια, υποσχέσεις και συνθήματα όταν πλησιάζουν εκλογές, πόσο εύκολα τα ξεχνούν την επόμενη μέρα. Πόσο επιζήμια είναι αυτή η στάση τους για το Κυπριακό. Το ζήσαμε σε κάθε κρίσιμη στροφή της ιστορίας του Κυπριακού προβλήματος. Σε κάθε μια από αυτές, το ΑΚΕΛ επέλεγε συνειδητά να πει την αλήθεια στον κυπριακό λαό, πληρώνοντας το πολιτικό κόστος κάποτε. Και για τον ενταφιασμό των ιδεών Γκάλι και για την πυραυλολογία, την ηφαιστιολογία, τον κάλπικο πατριωτισμό, το αφήγημα για το τι έγινε στο Κραν Μοντανά, τις συζητήσεις που άνοιγε ο ίδιος ο κ. Αναστασιάδης για δύο κράτη.
Όλοι, εντός και εκτός Κύπρου, γνωρίζουν και αναγνωρίζουν ότι το ΑΚΕΛ είναι η δύναμη – καταλύτης για τη λύση του Κυπριακού.
Αν το ΑΚΕΛ σηκώσει τώρα τα χέρια, αν πει ότι παραδίδεται μπροστά στις αντιφάσεις και τις παλινδρομήσεις του κ. Αναστασιάδη τότε όλα τελείωσαν.
Αν το ΑΚΕΛ συμπεριφερθεί κοντόφθαλμα, κοιτάζοντας μόνο ως την κάλπη των βουλευτικών εκλογών και πει ότι δεν πάει στη Γενεύη, δεν στηρίζει καμιά προσπάθεια λύσης του Κυπριακού και θα περιμένει να κερδίσει τις Προεδρικές Εκλογές ένας Πρόεδρος που θα του έχει εμπιστοσύνη και τότε βλέπουμε, το παιχνίδι θα χαθεί. Θα αφήσουμε να περάσουν άλλα δύο χρόνια με την Τουρκία να δημιουργεί τετελεσμένα που θα παγιώνουν τη διχοτόμηση. Αν η πενταμερής δεν αφήσει ανοιχτό το παράθυρο για την επανέναρξη των συνομιλιών, να μην έχουμε αμφιβολία ότι στο διάστημα που θα ακολουθήσει ίσως τα τετελεσμένα να αρπάξουν τη Μόρφου, να μας κλέψουν την Αμμόχωστο. Τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι χωρίς επιστροφή της Αμμοχώστου, χωρίς να μας δίνουν τη Μόρφου υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση, καμιά συμφωνία δεν θα μπορεί να γίνει αποδεκτή.
Μετά από όλα όσα έγιναν τα τελευταία χρόνια, μπορεί κάποιος να πει πως το Κυπριακό παραμένει ακόμα ανοιχτό γιατί υπάρχει το ΑΚΕΛ. Γιατί όλοι, εντός και εκτός Κύπρου, γνωρίζουν ότι εκτός από τις αντιφάσεις και τις παλινδρομήσεις υπάρχει μια δύναμη που έχει όραμα και πρόταση για τη λύση του Κυπριακού, για την επανένωση του τόπου.
Εμείς, λοιπόν πρέπει να είμαστε αυτοί που θα πουν την τελευταία λέξη.
Εμείς, όλοι εμείς, ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι που παλεύουν για την ειρήνη, που κτίσαμε πάνω στα ερείπια του 1974, εμείς που επιμένουμε να σμίγουμε τα χέρια πάνω από τα συρματοπλέγματα.
Εμείς, την ώρα που θα σβήνουν ένα-ένα τα κύματα της ιστορίας, που έρχονται και φεύγουν μα εμείς μένουμε εδώ όπως έγραψε ο ποιητής, πρέπει και θα γράψουμε από την αρχή την ιστορία με μεγάλα γράμματα: Κύπρος, μια πατρίδα, ένας λαός.”